RYNGRAF POLSKI W TRADYCJI PATRIOTYCZNEJ I WOJSKOWEJ

 

 

Ryngraf


Ryngraf, pamiątka z czasów rycerskich, łącznik z tradycją staropolską, zakorzeniony w polskości symbol patriotyzmu i przywiązania do wiary katolickiej. Pamiątka z walk o niepodległość i suwerenność ojczyzny. Rozpowszechniony w czasie Konfederacji Barskiej jako symbol narodowy przetrwał do czasów współczesnych. Znany z wielu odmian, kształtów i znaczeń, od znaku wojskowego do wotum religijno–patriotycznego.

Czytaj więcej: Ryngraf Polski w tradycji patriotycznej i wojskowej

SZABELNIA ŚWIĄTNICKA

 

 

Szabla husarska czarna XVII-XVIII wiek
Szabla husarska czarna XVII-XVIII wiek.


Od ponad trzystu lat, co poświadczają opracowania naukowe i źródła historyczne, podkrakowskie Świątniki Górne znane są jako jedna z najbardziej uznanych małopolskich manufaktur zbrojeniowych przełomu XVII i XVIII wieku. Lokalne zakłady słynęły głównie z wyrobu zbroi husarskich i oporządzenia ochronnego, ale w dużym stopniu również jako zakłady szabelnicze wytwarzające bardzo dobrej jakości broń białą. W okresie tym narodził się typ szabli polskiej, zwanej husarską uważany przez współczesnych bronioznawców za najlepszą broń sieczną świata. Szabla husarska miała wiele cech broni tureckiej i węgierskiej, posiadała rękojeść zamkniętą z tzw. paluchem, w który wkładano kciuk, co dawało lepszy chwyt i cięcie, była to też ochrona kciuka przed amputacją podczas walki. Szablę husarską często zwano pałaszem husarskim lub szablą czarną. Nazwa pochodziła od koloru skóry lub tzw. jaszczura (skóra płaszczki lub rekina) na trzonie rękojeści i pochwie. Nazwa „pałasz husarski” stosowana była w okolicach Krakowa i dotyczyła typu o rękojeści zamkniętej, odnosiła się do szabel krzywych jak i prostych pałaszy. Prawdopodobnie ten rodzaj uzbrojenia produkowały kuźnie świątnickie zrzeszone w cechu płatnerzy krakowskich. W lokalnych warsztatach wytwarzano także husarskie koncerze – długą o graniastym przekroju głowni broń kolną, która obok buzdyganiu często wyróżniała starszyznę husarską i oficerów. W dokumencie testamentowym z roku 1752 znajduje się lakoniczna, choć niezwykle cenna wzmianka o „koncerzu husarskim świątniczej roboty”.

Czytaj więcej: Szabelnia Świątnicka